Mirësevini!

PLATFORMA DIGJITALE
“EPOKA BABA HEKURAN NIKOLLARI”

Drejtor editorial : Fejzo NIKOLLARI

MISIONI YNË

Platforma dixhitale “Epoka Baba Hekuran Nikollari” ka një mision të qartë dhe të panegociueshëm:
të mbrojë pa asnjë kompromis trashëgiminë e tij nga çdo tendencë abuzive, deformuese apo fragmentarizuese.
Ne angazhohemi të ndjekim me rigorozitet parimet mbi të cilat ai ndërtoi jetën dhe veprën e tij:

• Drejtësi për të gjithë
• Ndershmëri
• Transparencë
• Përkushtim
• Devocion ndaj shërbimit

QËNDRIMI YNË

Ne jemi vigjilentë ndaj çdo përpjekjeje - nga cilado anë, përfshirë edhe struktura publike apo shtetërore - që mund të tentojë , të zbehë, anashkalojë, fragmentarizojë apo të relativizojë rolin, peshën dhe rëndësinë e një figure që bëri epokë.
Për ne ekziston vetëm një standard: e vërteta dhe integriteti i figurës së Baba Hekuran Nikollarit.
Ne kemi vetëm një udhërrëfyes në angazhimin tonë profesional dhe moral:

BABA HEKURAN NIKOLLARIN

MISIONI DHE VIZIONI

“Misioni im është t’ia çoj emrin e Teqesë së Baba Aliut përtej oqeanit.”

Kjo thënie përmbledh në mënyrë të përkryer dimensionin e vizionit të Baba Hekuran Nikollarit. Për të, besimi nuk ishte një realitet i kufizuar në hapësira lokale, por një vlerë universale që duhej përçuar përtej kufijve, kudo ku jetojnë dhe veprojnë shqiptarët.

Në këtë kuptim, ai e shihte teqen jo vetëm si një vend adhurimi, por si një pikë referimi identitare, kulturore dhe shpirtërore për diasporën shqiptare. Vizioni i tij ishte i hapur, komunikues dhe i orientuar drejt së ardhmes – një urë lidhëse mes traditës dhe botës moderne.

Kjo filozofi e bëri atë një klerik që nuk mendonte vetëm për të tashmen, por ndërtonte për brezat.

EDITORIAL

FENOMENI BABA HEKURAN NIKOLLARI - NJË EPOKË QË NUK PËRSËRITET

Në kohë të ndryshme, shoqëritë prodhojnë figura që lënë gjurmë. Por rrallëherë lindin personalitete që kapërcejnë kufijtë e kohës dhe shndërrohen në fenomene. Baba Hekuran Nikollari është i tillë. Ai nuk ndërtoi një jetë të zakonshme. Nuk kërkoi pasuri, as lavdi personale. Përkundrazi, ai zgjodhi një rrugë të vështirë: atë të vetëflijimit, të përkushtimit dhe të ndërtimit të vlerave që nuk shihen, por ndihen dhe jetojnë gjatë në ndërgjegjen kolektive.

Në thelb të figurës së tij qëndron një filozofi e qartë: njeriu nuk matet me atë që thotë, por me atë që bën dhe me atë që lë pas. Në një realitet ku fjala shpesh zë vendin e veprës, ai mbeti një dëshmi e gjallë se pesha e vërtetë e jetës qëndron te veprimi, te përgjegjësia dhe te ndikimi që krijon te të tjerët. Thjeshtësia e tij nuk ishte mungesë, por zgjedhje. Heshtja e tij nuk ishte boshllëk, por urtësi.

Sakrifica e tij nuk ishte detyrim, por mision. Nga rindërtimi i teqeve, deri te ringritja e besimit dhe shpresës, çdo hap i tij ishte një akt që i shërbente jo vetëm një komuniteti fetar, por një identiteti më të gjerë kombëtar.

Pikërisht këtu qëndron thelbi i tij si fenomen: ai nuk jetoi për momentin, por për vazhdimësinë. Nuk ndërtoi për vete, por për brezat. Dhe kjo është arsyeja pse Baba Hekuran Nikollari nuk mund të shihet thjesht si figurë historike.

Ai është një model. Një standard. Një pikë referimi që sfidon kohën dhe mënyrën si ne e kuptojmë rolin e njeriut në shoqëri. Sepse në fund, historia nuk i përket atyre që flasin më shumë, por atyre që bëjnë më shumë. Dhe midis tyre, ka disa që nuk përsëriten. Baba Hekuran Nikollari është një prej tyre.

UNIKE: VIZIONI DHE VEPRA

EDITORIAL

Vepra që flet vetë: Epoka e një kleriku
të jashtëzakonshëm

Përkushtimi, devocioni, përhapja e kulturës bektashiane, mbamendja kolektive ndaj besimit, puna, vizioni dhe kreativiteti e shoqëruan Baba Hekuran Nikollarin gjatë gjithë jetës së tij.

Ndoshta disa harrojnë… Por ne kemi një obligim moral dhe profesional: të themi të vërtetat. Jo për ata që i dinë dhe i kanë përjetuar, por për brezat që vijnë. Sepse ky ishte misioni, synimi dhe qëllimi i klerikut që u fali gjithkujt dashuri, u ofroi shpresë dhe i mbështeti pa asnjë rezervë.

Në kuadër të veprave të tij epokale, një vend qendror zë edhe Kolonja. Konkretisht, Teqeja e Qesarakës dhe ajo e Kreshovës. Për këtë të fundit, ai kishte projektuar ngritjen e një muzeu historik, duke e parë atë jo vetëm si një institucion fetar, por si një qendër të identitetit kulturor dhe kombëtar.

Mjafton një aparat fotografik apo një kamerë për të parë dy anët e medaljes: rrënimin e djeshëm dhe ringjalljen e sotme. Këtë e dinë më mirë se kushdo besimtarët kolonjarë, ata që ishin pjesë e aksioneve për rimëkëmbje, por edhe institucionet përkatëse.

Ishte Baba Hekurani – ai burrë i madh i bektashizmit dhe patriot i palëkundur – që i dha jetë dhe dritë këtyre vendeve të shenjta. Ishte ai klerik i jashtëzakonshëm që krijoi një mjedis të gjallë shpirtëror, të cilin sot e gëzojnë të gjithë ata që e vizitojnë për lutje dhe pelegrinazh.

Mbi të gjitha, ai – strategu i dritës – u riktheu dinjitetin e nëpërkëmbur etërve bektashianë të asaj treve.

Ndaj ne ndihemi krenarë për Kolonjën, për Qesarakën dhe për Kreshovën. Por mbi të gjitha, ndihemi të lumtur që veprat e Baba Hekuran Nikollarit i gëzojnë edhe ata që flasin me zë të ulët dhe jo kumbues.

Dhe ndoshta ata kanë të drejtë.

Sepse nuk ka nevojë për zë të lartë, kur vetë vepra flet.

Epoka e Baba Hekuran Nikollarit është një testament historik.

KUJTESA

BABA HEKURAN NIKOLLARI, STRATEGU QË RINGJALLI TEQETË E KOLONJËS
“Kur besimi, vizioni dhe veprat e klerikut të jashtëzakonshëm shkrihen në një, edhe vendet e braktisura rilindin.”
- Kol. Dr. Luan Nikollari

Baba Hekuran Nikollari ishte një mendje brilante. Gjithçka që planifikonte, ai e realizonte. Vizioni i tij kishte kapërcyer prej kohësh kufijtë e qarkut të Përmetit. Me pasion, devotshmëri dhe sakrifica, ai e orientoi fokusin e besimit, shpresës dhe rimëkëmbjes së kulteve bektashiane edhe në rrethin e Kolonjës. Kështu ndodhi me teqetë e Qesarakës ...

Baba Hekuran Nikollari dhe Kol.Dr.Luan Nikollari

Lexo më shumë

Aktualiteti

Vizioni i Baba Hekuranit dhe heshtja e shtetit

Grupi i xhirimit i platformës “epokababahekurannikollari” ndaloi fillimisht në Kreshovë të Përmetit dhe më pas në Frashër. Kamera fiksoi dy realitete të ndryshme dy anë të së njëjtës medalje. Nga njëra anë, një model përkujdesjeje dhe nderimi për figurat kombëtare dhe shpirtërore. Një odë e kuruar me finesë dhe përkushtim maksimal, e dedikuar për Dervish Iljazin e Tomorrit, të fton në një hapësirë qetësie dhe reflektimi.

Jo vetëm kaq: ndërtimi i rrugës dhe rindërtimi i mekamit janë dëshmi konkrete të një pune të bërë me vizion dhe përkushtim. Këto investime mbajnë vulën e Baba Hekuran Nikollarit, në bashkëpunim të ngushtë me banorët e zonës.

Ana tjetër e medaljes: kur shteti harron shtëpinë e kombit

Udhëtimi drejt Frashërit mbetet i vështirë. Rruga e degraduar është një tregues i qartë i mungesës së vëmendjes institucionale. Nëse do të ishte gjallë Baba Hekuran Nikollari, një realitet i tillë nuk do të pranohej prej tij, por do të organizonte punën dhe rruga do të ishte shumë funksionale.

Në mbërritje, ndalemi tek bustet e Abdylit, Naimit dhe Samiut – një simbolikë e lënë në harresë të pajustifikueshme. Më tej, brenda shtëpisë muze, kamera fikson një realitet shqetësues: degradim i dukshëm si pasojë e shpërfilljes.

Dy epoka…

Dhe megjithatë, brenda të njëjtit perimetër, shfaqet një kontrast i fortë. Sikur të bashkëjetojnë dy epoka të ndryshme. Nga njëra anë, neglizhenca institucionale; nga ana tjetër, vizioni dhe vepra e Baba Hekuranit.

Teqja e Frashërit shfaqet si një hapësirë e transformuar rrënjësisht. Rindërtimi dhe ridimensionimi i saj e kanë kthyer këtë vend të shenjtë në një pikë referimi, ku tradita, estetika dhe funksioni bashkëjetojnë në harmoni. Çdo element i kësaj hapësire dëshmon për një standard që tejkalon kufijtë dhe kohën.

Konkluzion

Kontrasti është i qartë. Kur shteti hesht, Baba Hekurani vepronte. Kur institucionet vonojnë, vizioni i tij ndërtonte. Baba Hekuran Nikollari mbetet një dëshmi epokale dhe konkrete se çfarë mund të arrihet kur përkushtimi, besimi dhe përgjegjësia shndërrohen në veprim. Dhe pikërisht për këtë arsye, figura e tij nuk i përket vetëm së shkuarës, por mbetet thellësisht aktuale.

Shënim redaksional: në ditët në vijim do të sjellim prononcime që lidhet me vizionin e Baba Hekuran Nikollarit për të ridimensionuar shtëpinë muze të vëllëzërve Frashëri dhe bërjen e busteve me standarte të mirëfillta bashkëkohore.

Sofra e thjeshtësisë

Baba Hekuran Nikollari – Thjeshtësia si mënyrë jetese

Baba Hekuran Nikollari, përtej ritualit, predikimit dhe shërbesës së dukshme, jetonte një jetë thellësisht modeste, të zhveshur nga çdo tepri, por të mbushur me kuptim. Jeta e tij ishte e hapur si drita e ditës: transparente, e qartë dhe e verifikueshme në çdo detaj. Asgjë e fshehur, asgjë e stisur. Çdo hap dhe çdo zgjedhje e tij ishte në harmoni të plotë me atë që predikonte.

Ai qëndronte larg luksit dhe kishte zgjedhur thjeshtësinë si mënyrë jetese. Pasditeve, klerikun e gjenim shpesh në dy ambiente në Përmet: te Restorant “Iliri” në Piskovë dhe te “Nemërçka”. Këto dy hapësira publike, përtej thjeshtësisë së tyre, mbartnin edhe një simbolikë të veçantë: “Iliri” lidhej me kujtimin e mikut të tij të ndjerë, Ilir Bezatit, ndërsa “Nemërçka” me nënë Besijen, figurë e njohur e devotshmërisë dhe mikpritjes.

Dëshmitë e kohës e përshkruajnë njëzëri të njëjtën tablo. Tavolina e tij ishte gjithmonë e thjeshtë: kafe dhe ujë, ndërsa për ushqim gjellë shtëpie, një copë djathë dhe një gotë dhallë. Madhështia e tij nuk shfaqej në luks, por në përulësi.

E njëjta thjeshtësi përsëritej edhe në restorant “Nemërçka”, ku dëshmitë e familjarëve dhe të njohurve e forcojnë më tej këtë portret: një njeri i qëndrueshëm në zakone, i thjeshtë në kërkesa dhe i madh në sjellje.

intervista selo

Këto dy vende nuk ishin vetëm hapësira qëndrimi, por u kthyen në pika takimi për besimtarë, bashkëpunëtorë dhe miq nga e gjithë Shqipëria. Pa dallim krahine, ideje apo besimi, ata mblidheshin rreth tij dhe, falë pranisë së Baba Hekuranit, krijoheshin ura miqësie dhe mirëkuptimi. Ishte një mënyrë e qetë, por e fuqishme, për të ndërtuar bashkim komunitar dhe kombëtar. Ai shpesh thoshte: “Jemi të vegjël për t’u ndarë, por shumë të fuqishëm të bashkuar.”

Shtëpia si bekim, jo si luks.

Dëshmitë e shoferit të tij, Gentit, e plotësojnë më tej këtë portret. “Asnjëherë, në asnjë rast, nuk prenotoi hotele. Nuk kërkoi luks. Kur udhëtonim drejt Tiranës apo qyteteve të tjera, strehët e tij ishin shtëpi të thjeshta, me mikpritje: bukë, kripë dhe zemër të bardhë.”

Kudo që shkonte, ai gjente shtëpi. Ishin familje besimtarësh dhe njerëz të ndershëm që e prisnin jo si autoritet, por si njeri të shtëpisë. “Thjeshtësia,” – përfundon Genti – “ishte një nga parimet e tij që në fillimet e misionit të shenjtë.”

Genti Alimema me Baba Hekuran Nikollarin

KUJTESA

Standardi i Baba Hekuran Nikollarit: Transparenca që frymëzon një shoqëri

Prononcimi që trondit korrupsionin
Në analizën e stafit të platformës - “epokababahekurannikollari”, rezulton se materiali me titull “Standardi i Baba Hekuran Nikollarit: Transparenca e parasë publike”, publikuar më 25 Maj, 2026, pati një ndikim të menjëhershëm dhe të gjerë në opinionin publik.
Në epiqendër të këtij reagimi ishte deklarata e ekonomistes Sabina Bezati, e cila theksonte:
“Nëse paratë publike do të menaxhoheshin me të njëjtin vizion, transparencë, ndershmëri dhe përgjegjësi siç vepronte Baba Hekuran Nikollari, Shqipëria do të ishte një vend me standarde perëndimore.”

Sabina Bezati dhe Baba Hekuran Nikollari

Brenda pak minutash nga publikimi, në adresat e platformës mbërritën qindra mesazhe nga qytetarë dhe besimtarë, të cilët vlerësonin figurën e Baba Hekuran Nikollarit si një model të rrallë integriteti. Në thelb të këtyre reagimeve qëndronte një ide e qartë: çdo kontribut i besimtarëve u orientua me përpikëri drejt ndërtimit, zhvillimit dhe prosperitetit të komunitetit.

Deklarata

Për hir të konsideratës dhe vlerësimit të publikut për Baba Hekuranin, koordinatorja Beqaraj, udhëtoi në Piskovë-Përmet ku zhvilloi një bisedë të drejpërdrejtë me ekonomisten Bezati. Sipas saj, “Baba Hekurani arriti që nga zero të ngrinte gjithë ato mrekullira: Teqenë e Alipostivanit, Frashërin dhe shumë vende të tjera.
Ai bënte një menaxhim të përkryer të fondeve që hidheshin aty. Dhe mendimi im është ky: nëse edhe paratë e shtetit do të menaxhoheshin ashtu… gjithçka do të ishte e përkryer. Nuk do të kishte vjedhje. Nuk do të kishte keqpërdorim.” Një deklaratë e drejtpërdrejtë. Një model real….ndiqni pronocimin e Bezatit.

Intervista
Në të njëjtën linjë vlerësimi, edhe gazetarja Gerta Zaimaj, në një reportazh për Teqenë e Alipostivanit (Shqipëria.com, 27 mars 2018), evidenton se gjithçka nisi nga zero, por u ndërtua mbi korrektësi dhe menaxhim efikas të të ardhurave të besimtarëve. Sipas saj, modeli i ndjekur nga Baba Hekuran Nikollari mbetet një referencë jo vetëm për komunitetet fetare, por edhe për institucionet publike: pa abuzim, pa shpërdorim - vetëm punë, përkujdesje dhe përgjegjësi.

KUJTESA

Ndërtimi i rrugës Përmet – Cfrat ( 1.5 km): një vepër e Baba Hekuran Nikollarit

Në vitin 2018, në një terren ku nuk ekzistonte asnjë rrugë e hapur, nisi një ndërhyrje që do të ndryshonte aksesin drejt Teqesë së Cfratit.
Baba Hekuran Nikollari, kleriku dhe patrioti i njohur, ndërmori një nismë të rëndësishme infrastrukturore: ndërtimin nga e para të një segmenti rrugor prej rreth 1.5 kilometrash, që lidh Përmetin me Cfratin.
Ka rrugë që ndërtohen mbi gjurmë të vjetra. Por ka edhe rrugë që lindin nga hiçi. Rruga e Cfratit është një prej tyre - një vepër që nisi në vitin 2018 në një terren të pashtruar më parë, duke u kthyer në një arterie jetike për komunitetin dhe teqenë.
Kjo ndërhyrje mbetet dëshmi e vizionit praktik dhe strategjik të Baba Hekuran Nikollarit, ku shërbimi shpirtëror ndërthuret me veprimin konkret në terren.

WhatsApp Image 2026-05-30 at 21.56.48.jpeg

KLERIKU EPOKAL QË RINGJALLI FRASHËRIN

Aty ku lindi kombi - u rindërtua me përulësi, dinjitet dhe ndershmëri nga Baba Hekuran Nikollari.

EDITORIAL

PËR KË BIEN KËMBANAT

Nga MSC.Ing Fejzo NIKOLLARI

“Për kë bien këmbanat?” - do të pyeste Ernest Heminguej.

…për ata që, më 25 maj 2026, në Frashër, zgjodhën të shfaqin hapur atë që deri atëherë e kishin fshehur: mohimin, mosmirënjohjen, vogëlsinë.
Për ata që harruan - ose bënë sikur harruan - njeriun që u hapi udhë. Për ata që dikur i afroheshin me përulje, ndërsa sot shmangin edhe kujtimin. Për ata që nuk patën guximin ta shihnin drejt në sy, sepse përballë kishin një figurë që nuk matet me fjalë, por me vepra. Baba Hekuran Nikollarin.

Lexo më shumë

Baba Hekurani ishte aty...

KUJTESA

Standarti i Baba Hekuran Nikollarit: Transparenca e parasë publike

“Nëse paratë publike do të menaxhoheshin me të njëjtin vizion, transparencë, ndershmëri dhe përgjegjësi siç vepronte Baba Hekuran Nikollari, Shqipëria do të ishte një vend me standarde perëndimore” - shprehet ekonomistja Sabina Bezati.

Lexo më shumë

Sabina Bezati,Baba Hekurani,Jurgen Bezati

NGJARJE EPOKALE

KLERIKU QË BASHKOI ZËRIN SHPIRTËROR ME IDENTITETIN KOMBËTAR

Ngjarje dhe kujtesë historike në Teqenë e Alipostivanit, 2017.

Nderim institucional dhe trashëgimi kulturore në një moment të përbashkët.

Besimi, arti dhe shteti në një akt simbolik që tejkalon kohën.

KUJTESA

SAKRIFICA SI THEMEL I MISIONIT SHPIRTËROR TË BABA HEKURANIT

"Shërbimi ndaj të gjithëve kërkon një sakrificë të rrallë: të mos jesh i askujt, as i vetes, që të mund të jesh i të gjithëve."

- Baba Hekuran Nikollari

baaaaaaaaaaaaaaaaaaabbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbb_edited.jpg

Nënë Vezirja me të birin Baba Hekuran Nikollarin

Misioni i Baba Hekuran Nikollarit, në thelb, ishte sakrificë. Jo një sakrificë e përkohshme, por një zgjedhje e vetëdijshme për të lënë pas një pjesë të jetës së tij, në emër të një rruge më të lartë shpirtërore.
Rushan Guçe, një nga miqtë më të afërt të tij, kujton net të tëra bisedash të gjata, ku tema kryesore ishte pikërisht kjo sakrificë. Në ato rrëfime të qeta, shpesh të mbushura me ndjenjë dhe reflektim, Baba Hekurani fliste për raportin e tij me familjen, dhe veçanërisht me nënën, Veziren.

Lexo më shumë

INFORMACIONE

Teqja e Frashërit dhe trashëgimia e Baba Hekuran Nikollarit

Frashër : Vijimësi e misionit , përkujdesjes , përkushtimit dhe vazhdimësisë

Teqja e Frashërit, nën drejtimin e Baba Hekuran Nikollarit, është shndërruar në një nga hapësirat më domethënëse ku ndërthuren besimi, historia dhe zhvillimi komunitar. Ajo nuk funksionon vetëm si një vend lutjeje dhe pelegrinazhi, por si një pikëtakim i gjallë i kujtesës kombëtare dhe i jetës kulturore.

Lexo më shumë

Tomor Kotori,Baba Hekuran Nikollari dhe historiani Kastriot Bezati

KUJTESË

"Ka figura që nuk mbeten vetëm në histori…
por vazhdojnë të jetojnë në kujtesën, besimin dhe shpirtin e njerëzve."

“Kleriku që tejkaloi kohën” vjen si një studim monumental me tre vëllime kushtuar jetës, veprës dhe trashëgimisë së Baba Hekuran Nikollarit.

Një projekt që sjell dëshmi, intervista, materiale arkivore dhe rrëfime që hedhin dritë mbi figurën e një epoke.

Ndiqni platformën “Epoka e Baba Hekuran Nikollarit” në website dhe në rrjetet sociale për të zbuluar më shumë rreth këtij udhëtimi unik historik dhe shpirtëror.

“Kleriku që tejkaloi kohën.”
Së shpejti.

NGJARJE EPOKALE

E pabesueshme, por e vërtetë: Kleriku që ndërtoi rrugë në jug të Shqipërisë!

Baba Hekuran Nikollari, përtej misionit fetar, ka realizuar një ndër ndërhyrjet më të pazakonta në hapësirën shqiptare: ndërtim dhe rindërtim infrastrukturor që lidh komunitete dhe rikthen jetë në zona të izoluara. Në një realitet ku rrugët dhe ujësjellësit konsiderohen ekskluzivisht kompetencë e shtetit, një klerik në jug të vendit ka thyer këtë kufi tradicional, duke u shndërruar në një rast unik në praktikën shoqërore dhe historike shqiptare.

Lexo më shumë

Alipostivan: Rruga me kalldrëm drejt teqesë merr formë përfundimtare

3.900 m² investim që transformon hyrjen në kompleks Një tjetër projekt i rëndësishëm është përmbyllur në Alipostivan, ku rruga automobilistike që të çon drejt portës kryesore të teqesë është shtruar me kalldrëm në një sipërfaqe prej 3.900 metrash katrorë. Ky investim ësh të realizuar në kuadër të vizionit të Baba Hekuran Nikollari, duke harmonizuar infrastrukturën rrugore me ansamblin arkitektonik të kompleksit. Një hyrje dinjitoze për pelegrinët dhe turistët Punimet kanë nis

Alipostivan: 14 Maj një mirëseardhje shpirtërore

Festa e 14 Majit në Alipostivan – një mirëseardhje shpirtërore Sot, në Teqenë - qytezë shpirtërore të Alipostivanit, festohet një nga ditët më të rëndësishme për besimtarët bektashinj: 14 maji – dita e pelegrinazhit dhe e themelimit të Teqesë së Baba Aliut. Qindra e mijëra besimtarë, por edhe qytetarë pa dallim besimi, janë mbledhur për të kremtuar këtë ditë të shenjtë, në një atmosferë paqeje, përkushtimi dhe bashkimi shpirtëror. Edhe pse kjo festë i ka rrënjët që në kohën e

RRETH TEQEVE QË NDËRTOI DHE PREDIKOI BABA HEKURAN NIKOLLARI

Nga hiri në dritë. Kështu nisi një vepër. Teqeja e Alipostivanit u ngrit përsëri. Jo vetëm si vend kulti - por si qendër shpirtërore dhe kulture. Frashëri u rikthye në identitetin e tij. Një simbol që mori sërish jetë. Nga themelet, u ndërtua teqeja e Cfratit.
Një fillim i ri, mbi besim të fortë. Përmeti u ringjall. Si dëshmi e një rruge që nuk ndalet.
Dhjetëra mekame dhe tyrbe u rikthyen në dinjitet. Një trashëgimi që u bë sërish e gjallë. Kjo nuk ishte thjesht punë. Ishte mision. Dhe mbi të gjitha - një vepër e jashtëzakonshme.

Lexo Më Shumë

Home: About

NË QYTEZËN SHPIRTËRORE TË BABA HEKURAN NIKOLLARIT
Besimtarë dhe qytetarë nga e gjithë Shqipëria përulen me respekt para mezarit të klerikut të shquar. Një vend lutjeje, kujtese dhe frymëzimi, ku vazhdojnë të jetojnë vepra, vizioni dhe mesazhi i tij.

Këngë

Teqeja Alipostivan Permet